จากงานเลขาสุดเท่ต้องกลายร่างมาเป็นแม่บ้าน ตอนแรกๆก็ทำใจยากอยู่สักหน่อยเพราะจากการมีรายได้เป็นของตัวเองต้องมาขอเงินสามีใช้ แต่ทำไงได้ในเมื่อเราเลือกที่จะเดินในเส้นทางนี้เอง
ทำงานอะไรดี เริ่มจากส่งหนังสือพิมพ์ฟรีอาทิตย์ละครั้ง วันพุธ ทุกวันอังคารตอนบ่ายๆจะมีรถมาส่งหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นตามจำนวนบ้านและเขตที่เรารับผิดชอบ ความรับผิดชอบของเราคือ 290 บ้าน
หลังจากรถมาส่ง ราจะต้องพับหนังสือพิม์พร้อมส่ง ถ้ามีแผ่นโฆษณาแทรกมาด้วยก็จะได้เงินเพิ่มขณะเดียวกัน งานดับก็จะกินเวลามากขึ้นไปอีก หนังสือพิมพ์นี้จะต้องส่งให้หมดภายในวันพุธและส่งทุกบ้านที่ไม่มีสติเกอร์ว่าไม่รับ บ้านที่ไม่ต้องการรับหนังสือพิมพ์นี้จะมีสติกเกอร์ติดที่ช่องรับจดหมาย แบ่งเป็นสองแบบแบบแรกรับเฉพาะจดหมายหรือสิ่งพิมพ์จากไปรษณีย์เท่านั้้นไม่รับโฆษณา แบบที่สองรับสิ่งพิมพ์จากไปรษณีย์และหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ไม่รับโฆษณา
ยังจำได้ดีว่าเริ่มงานนี้ตอนเดือนมกราคม อากาศหนาว หิมะตกหนัก วันพุธเช้าต้องออกไปส่งหนังสือพิมพ์
เอาหนังสือพิมพ์ใส่กระเป๋าท้ายจักรยานและปั่นออกไปอย่างทุลักทุเล ตามถนนที่ปกคลุมไปด้วยหิมะที่กำลังละลายเป็นน้ำแข็งใส เอาจักรยานไปพิงไว้กับรั้วแถวนั้น เดินออกไปส่งตามบ้าน น้ำตาไหลพรากจากความหนาวเย็นที่พัดผ่านมาปะทะใบหน้า และความรันทดในหัวใจ เฝ้าถามตัวเองตลอดทางว่าเรามาทำอะไรที่นี่ หนาว เหนื่อย บางบ้านถูกช่องใส่จดหมายหนีบนิ้วจนเลือดคั่ง
ด้วยงานที่หนักและเงินน้อยนิด เราจำเป็นต้องบอกลางานนี้หลังจากทำได้เกือบปี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น